Warstwy Biznesowa, Aplikacyjna i Technologiczna dzielą się każda na trzy typy pojęć: struktura bierna, zachowanie i struktura aktywna. Elementy struktury biernej są zapisywane i odczytywane przez elementy struktury aktywnej. Elementy zachowania opisują transakcje między elementami struktury aktywnej i biernej, a także między samymi elementami struktury aktywnej. Przykładami elementów struktury biernej są umowy, obiekty danych i produkty. Uczestnicy, role, współprace i inne elementy reprezentują strukturę aktywną. Funkcje, procesy i zdarzenia to przykłady elementów struktury zachowania. W poniższym artykule omówione są pojęcia warstwy aplikacji. Warstwa aplikacji wspiera warstwę biznesową poprzez usługi aplikacyjne, które są realizowane przez (oprogramowanie) komponenty aplikacji.
Pojęcia komponentu aplikacji
Komponent aplikacji definiuje się jako modułowy, wdrażalny i wymienialny element systemu oprogramowania, który zawiera swoją funkcjonalność i dane oraz udostępnia je poprzez zestaw interfejsów. Nazwa komponentu aplikacji najlepiej jest rzeczownikiem.
Relacje między komponentami aplikacji, funkcjami, interfejsami i współpracami
- Komponent aplikacji wykonuje jedną lub więcej funkcji aplikacyjnych.
- Zawiera swoje elementy: jego funkcjonalność można uzyskać wyłącznie poprzez zestaw interfejsów aplikacyjnych.
- Komponenty aplikacji współpracujące są połączone poprzez współprace aplikacyjne.
Przykład komponentu aplikacji
Na diagramie ArchiMate przedstawia się to następująco:
- Aplikacja Finansowa jest modelowana jako komponent aplikacji składający się z dwóch podkomponentów: jednego do księgowania i jednego do rozliczeń.
- Każdy z nich udostępnia usługi aplikacyjne środowisku.
- Te usługi są dostępne poprzez wspólny interfejs aplikacyjny do księgowania i rozliczeń, który jest częścią Aplikacji Finansowej.
Pojęcia współpracy aplikacyjnej
Współpraca aplikacyjna definiuje się jako zbiór dwóch lub więcej komponentów aplikacji, które współpracują w celu wykonywania wspólnego zachowania. Współpraca aplikacyjna jest elementem struktury aktywnej. Nazwa współpracy aplikacyjnej najlepiej jest rzeczownikiem.
Współpraca aplikacyjna określa, które komponenty współpracują w celu wykonania określonych zadań. Jest to specjalizacja komponentu, który agreguje dwa lub więcej (współpracujących) komponentów aplikacji i ma następujące cechy:
- Współprace aplikacyjne zazwyczaj modelują logiczne lub tymczasowe współprace komponentów aplikacji i nie istnieją jako osobne jednostki w organizacji.
- Zachowanie współdziałania może być przypisane do jednej lub więcej interakcji aplikacyjnych lub interakcji biznesowych, które modelują odpowiednie zachowanie.
- Interfejs aplikacyjny może być używany przez współpracę aplikacyjną, albo współpraca aplikacyjna może składać się z interfejsu aplikacyjnego.
Przykład współpracy aplikacyjnej
Diagram ArchiMate przedstawiono poniżej:
- Dwa komponenty współpracują w zarządzaniu transakcjami: komponent księgowania i komponent rozliczeń.
- Ta współpraca wykonuje interakcję aplikacyjną „Zarządzanie transakcjami”.
Pojęcia interfejsu aplikacyjnego
Interfejs aplikacyjny definiuje się jako punkt dostępu, w którym usługi aplikacyjne są dostępne dla użytkowników lub innych komponentów aplikacji. Nazwa interfejsu aplikacyjnego najlepiej jest rzeczownikiem.
Przykład interfejsu aplikacyjnego
Diagram ArchiMate poniżej przedstawia interfejs aplikacyjny zaprojektowany do wymiany danych transakcyjnych, razem z komponentem rozliczeń, który wymaga takiego interfejsu.
- Interfejs aplikacyjny określa, jak inne komponenty mogą uzyskać dostęp do funkcjonalności komponentu (udostępniony interfejs).
- Interfejsy aplikacyjne udostępniają usługi aplikacyjne środowisku.
- Ta sama usługa aplikacyjna może być udostępniona poprzez różne interfejsy.
Koncepcje zachowania
Funkcja aplikacji
Element zachowania, który grupuje zautomatyzowane zachowanie, które może być wykonywane przez element aplikacji.
Interakcja aplikacji
Element zachowania opisujący zachowanie współpracy aplikacji.
Usługa aplikacji
Usługa, która ujawnia zautomatyzowane zachowanie.
Koncepcje funkcji aplikacji
Funkcja aplikacji opisuje zachowanie wewnętrzne elementu aplikacji. Jest definiowana jako element zachowania, który grupuje zautomatyzowane zachowanie, które może być wykonywane przez element aplikacji. Nazwa funkcji aplikacji najlepiej jest czasownikiem kończącym się na „-ing”; na przykład „Accounting”.
Jeśli zachowanie funkcji aplikacji jest widoczne zewnętrznie, osiągane jest za pomocą jednej lub kilku usług. Funkcja aplikacji może realizować jedną lub więcej usług aplikacji. Funkcje aplikacji abstrahują od swojej realizacji. Określone są tylko niezbędne zachowania, o następujących cechach:
- Funkcja aplikacji może korzystać z usług aplikacji i usług infrastruktury innych funkcji aplikacji.
- Funkcja aplikacji może uzyskiwać dostęp do obiektów danych.
- Element aplikacji może być przypisany do funkcji aplikacji (co oznacza, że element aplikacji wykonuje funkcję aplikacji).
Przykład funkcji aplikacji
Poniżej przedstawiono diagram ArchiMate:
- Zachowanie wewnętrzne elementu aplikacji Financial Application jest modelowane jako funkcja aplikacji składająca się z dwóch podfunkcji: Accounting i Billing.
- Te funkcje aplikacji realizują usługi aplikacji udostępniane użytkownikom aplikacji.
Koncepcje interakcji aplikacji
Interakcja aplikacji jest definiowana jako element zachowania opisujący zachowanie współpracy aplikacji. Nazwa interakcji aplikacji najlepiej jest czasownikiem.
- Interakcja aplikacji opisuje zbiorowe zachowanie wykonywane przez elementy uczestniczące w współpracy aplikacji (koncepcja strukturalna).
- Współpraca aplikacji (koncepcja strukturalna) może być przypisana do interakcji aplikacji.
- Interakcja aplikacji może realizować usługi aplikacji.
- Interakcja aplikacji może korzystać z usług aplikacji i usług infrastruktury (zewnętrznie).
- Interakcja aplikacji może uzyskiwać dostęp do obiektów danych.
Przykład interakcji aplikacji
Poniżej przedstawiono diagram ArchiMate:
- Element Accounting i element Billing w systemie finansowym współpracują, aby utworzyć interakcję o nazwieZarządzanie transakcjami finansowymi.
- Jest modelowane jako interakcja aplikacji przypisana do współpracy między dwoma elementami.
Koncepcje usług aplikacji
Usługa aplikacji ujawnia funkcjonalność składnika dla jego środowiska i definiowana jest jako usługa ujawniająca zachowanie automatyzowane. Z perspektywy środowiska usługa aplikacji powinna mieć sens. Nazwa usługi aplikacji najlepiej kończy się na „-ing”; na przykład „Przetwarzanie transakcji”. Można również używać nazw zawierających słowo „usługa”.
- Usługa aplikacji może być wykorzystywana przez procesy biznesowe, funkcje biznesowe, interakcje biznesowe lub funkcje aplikacji.
- Funkcja aplikacji może realizować usługę aplikacji.
- Interfejs aplikacji może być przypisany do usługi aplikacji.
- Usługa aplikacji może uzyskiwać dostęp do obiektów danych.
Przykład usługi aplikacji
Poniżej przedstawiono diagram ArchiMate:
Ilustracja
- Usługa przetwarzania transakcji (aplikacja do aplikacji) jest realizowana przez funkcję aplikacji Rachunkowość, a inne składniki mogą do niej uzyskać dostęp za pomocą interfejsu programowania aplikacji (API) przetwarzania transakcji.
- Ta usługa jest wykorzystywana przez funkcję aplikacji Fakturacja wykonywaną przez składnik Fakturacja.
- Funkcja aplikacji Fakturacja dostarcza funkcję (aplikacja do biznesu) o nazwie Tworzenie faktury, która może służyć do wspierania procesów biznesowych i jest dostępna dla ról biznesowych poprzez ekran Fakturacja jako interfejs aplikacja do biznesu.
Koncepcje struktur pasywnych
Obiekt danych
Element pasywny nadający się do przetwarzania automatycznego.
Koncepcje obiektów danych
Obiekt danych definiowany jest jako element pasywny nadający się do przetwarzania automatycznego, który może być dostępny dla funkcji aplikacji, interakcji aplikacji lub usług aplikacji. Obiekt danych może realizować obiekt biznesowy i może również być realizowany przez artefakt. Obiekt danych może mieć relacje asocjacji, specjalizacji, agregacji lub kompozycji z innymi obiektami danych. Nazwa obiektu danych najlepiej jest rzeczownikiem.
Przykład obiektu danych
Poniższy diagram ArchiMate przedstawia dwie funkcje aplikacji współpracujące poprzez usługę aplikacji, wymieniające obiekt danych zawierający dane transakcyjne.
Inne zasoby ArchiMate:
English
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
French
German
Italian
Japanese
Korean
Portuguese
Russian
Spanish