Jak pisać dobre historie użytkownika w Scrumie

W przybliżeniu 70% projektów technologicznych kończy się niepowodzeniem. Przez dekady powszechnie uważano, że projekty kończą się niepowodzeniem, ponieważ nie stosują najlepszych praktyk lub zespół nie posiada wszystkich niezbędnych umiejętności. Jednak w ostatnich dekadach zauważalnie poprawiła się stosowanie najlepszych praktyk, umiejętności i kompetencji — dlaczego więc projekty dalej kończą się niepowodzeniem?

Biorąc pod uwagę, że 70% projektów oprogramowania kończy się niepowodzeniem z powodu słabej specyfikacji wymagań. Szacunkowe koszty ponownej pracy związane z tymi niepowodzeniami przekraczają 45 miliardów dolarów rocznie.

Do 70% of Your Projects Fail? (Part 1) — Pie

Pytanie brzmi — dlaczego to się dzieje? Odpowiedź ma dwa aspekty. Po pierwsze, wymagania biznesowe często tracą skupienie na kliencie; po drugie, brakuje im ogólnego ramowego punktu odniesienia, który pozwala analitykom wymagań prowadzić i śledzić wymagania od potrzeb klientów i strategii po rozwiązanie, które jest wdrażane.

Aby pisać dobre wymagania lub historie użytkownika, postępuj zgodnie z tymi krokami:

  1. Zdefiniuj jak najwięcej personów, aby reprezentować użytkowników systemu.To pomoże Ci skupić się na kliencie i prowadzić oraz śledzić wymagania na podstawie potrzeb klientów. Wprowadził je Alan Cooper — persona to definicja archetypowych użytkowników systemu — przykłady osób, które z nim interakcjonują. Użytkownicy nie muszą być ani reprezentować konkretnych osób. Użytkownikiem może być również organizacja.
  2. Upewnij się, że Twoje historie użytkownika spełniają zasady „3C”:

Minimum Viable Product Development - Define User Stories - PART 1 - Blog Systango

  • Karta — Powinna być zapisana na karcie katalogowej lub kartce kolorowej
  • Rozmowa — Uzyskaj szczegółowe informacje od właściciela produktu
  • Potwierdzenie — Upewnij się, że została poprawnie zaimplementowana. Musi spełniać kryteria akceptacji użytkownika.
  1. Podziel historie użytkownika na odpowiednio małe fragmenty, aby mieściły się w jednym Sprintie. Niektóre sposoby podziału historii to:
  • Podział według kroków procesu
  • Podział według kanałów wejściowych/wyjściowych
  • Podział według opcji użytkownika
  • Podział według personów/rol
  • Podział według zakresu danych
  1. Upewnij się, że każda historia użytkownika spełnia zasady mnemotechniczne INVEST:

User stories: a comprehensive guide - Justinmind

Agilemnemonik INVEST, stworzony przez Billa Wake’a, służy jako przewodnik zapewniający wysoką jakość elementów listy produktu (PBIs), zazwyczaj zapisanych w formacie historii użytkownika.

  • Niezależne: Historie powinny być jak najbardziej niezależne.
  • Negocjowalne: Historia nie jest kontraktem. Historia to zaproszenie do rozmowy. Historia uchwyca istotę tego, co jest pożądane.
  • Wartościowe: Jeśli historia nie ma oczywistej wartości, nie powinna być wykonywana.
  • Oszacowalny: Historia musi być oszacowalna lub zdefiniowana pod kątem rozmiaru, aby mogła być odpowiednio priorytetyzowana.
  • Mały: W iteracji trwającej dwa tygodnie, historie użytkownika powinny wynosić średnio 3–4 dni pracy — łącznie! Obejmuje to całą pracę wymaganą do osiągnięcia stanu „Gotowe”.Im mniejsza historia użytkownika, tym wyższa dokładność oszacowania!
  • Testowalny: Każda historia musi być testowalna, aby mogła być uznana za „Gotową”.

Leave a Reply