Formowanie, Burzenie, Normowanie i Wykonywanie (FSNP)

Model Formowania, Burzenia, Normowania i Wykonywania (FSNP) opisuje cztery etapy rozwoju psychologicznego, przez które przechodzi zespół podczas projektu. Gdy zespół pokonuje wyzwania, przechodzi przez każdy etap, uczy się działać razem i w końcu skupia się na osiąganiu wspólnych celów.

To pojęcie pochodzi z 1965 roku od amerykańskiego psychologa Bruce’a Tuckmana, który zaproponował model rozwoju grupy oparty na FSNP. W 1977 roku dodał piąty etap zwany „Rozstaniem” (czasem nazywany „Złoską”), aby uwzględnić koniec projektu i rozpad zespołu.

Zrozumienie tego, co zwykle dzieje się na każdym etapie, jest ważne, ponieważ wiele organizacji nadal znajduje ten model przydatny podczas budowania zespołów.

Co dzieje się na każdym etapie Formowania, Burzenia, Normowania i Wykonywania?

Każdy etap FSNP opisuje różne dynamiki zespołu, z którymi mogą się zmierzyć liderzy zespołów podczas projektu. Jeśli zespół pomyślnie przejdzie przez opisane etapy, prowadzi to do sukcesu projektu.

Dla zespołów agilnych celem Scrum Mastera lub trenera agilnego jest pomóc zespołowi szybko przejść przez pierwsze trzy etapy (Formowanie, Burzenie i Normowanie), aby zespół mógł osiągnąć etap Wykonywania. Na każdym etapie rozwoju zespołu można zobaczyć, jak odpowiadające wartości agilne są wzmocnione poprzezelementy Scrum oraz zdarzenia.

Formowanie

Niezależnie od tego, czy stosuje się podejście od góry do dołu, czy od dołu do góry, zespół łączy się, aby rozwiązać problemy i zaproponować rozwiązania. Każdy członek zespołu zaczyna dostosowywać się do zadań projektu. Zaczynają budować relacje w grupie. Jest to okres wypełniony pozytywnymi emocjami.

Burzenie

Pod względem sukcesu zespołu, jest to najbardziej niebezpieczny etap. Lider zespołu ustala role dla każdego członka. Często prowadzi to do pojawienia się wielu negatywnych zachowań grupowych. Na przykład może prowadzić do konfliktów międzyludzkich i „wojen o terytorium”, gdy ludzie stawają się właścicielami części projektu, którą chcą kontrolować. Może to spowodować, że członkowie zespołu ignorują perspektywy innych. Niektórzy mogą nawet całkowicie odmówić dołączenia do zespołu. To właśnie etap, w którym zespoły są najbardziej podatne na rozpad.

Normowanie

Punkt zwrotny. Członkowie zespołu akceptują proces i zaczynają skutecznie działać razem. Budują zaufanie między sobą. Gdy ludzie znajdują sposoby współpracy mimo różnic, zespół osiąga większą spójność.

Wykonywanie

Zespół zaczyna działać na wysokim poziomie. Ustawiając potrzeby zespołu wyżej niż indywidualne, zespół skupia się na wspólnych celach i znajduje sposoby rozwiązywania pojawiających się problemów. Zazwyczaj oznacza to, że struktura zespołu jest ustalona, ale role indywidualne pozostają elastyczne.

W latach 70. Tuckman współpracował z psychologiem Mary Ann Jensen, aby dodać piąty etap zwany Rozstaniem (czasem nazywany Złoską). Na tym etapie zespół kończy swoją pracę. Ważne, aby zespół świętował swoje osiągnięcia. Ich pracę należy również uznać i wynagrodzić.

Innym możliwym wynikiem etapu Rozstania jest to, że zespół tak dobrze działa razem, że organizacja przypisuje im kolejny projekt, licząc na powtórzenie tego samego poziomu sukcesu.